Κύριος > Έρπης

Αντιβιοτικά για ακμή στο πρόσωπο

Για τη θεραπεία της ακμής είναι απαραίτητο να καθαρίζετε τακτικά το δέρμα, περιορίζοντας την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε υδατάνθρακες. Τα φάρμακα πρώτης γραμμής είναι υπεροξείδιο βενζοϋλίου, αζελαϊκό οξύ, ρετινοειδή.

Αυτά τα εργαλεία αποτρέπουν την παρεμπόδιση των σμηγματογόνων αδένων, έχουν αντισηπτικό αποτέλεσμα. Τα αντιβιοτικά για ακμή συνταγογραφούνται ως φάρμακα δεύτερης γραμμής σε περίπτωση αναποτελεσματικότητας των εξωτερικών κρέμες ή χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των φλυκταινών βλαβών στο πρόσωπο και στο σώμα.

Ενδείξεις για τη χρήση αντιβιοτικών

Η θεραπεία με αντιβακτηριακά φάρμακα συνταγογραφείται σε ασθενείς στους οποίους κυριαρχούν τα φλυκταινώδη στοιχεία · στην περίπτωση μεγάλου αριθμού κωμωδών, αυτή η μέθοδος θεραπείας είναι ακατάλληλη.

Όταν η εξωτερική εφαρμογή των αλοιφών στη θέση της φλεγμονής δημιουργεί υψηλή συγκέντρωση δραστικών συστατικών του φαρμάκου, οι παθογόνοι μικροοργανισμοί πεθαίνουν. Η ερυθρότητα και το πρήξιμο του δέρματος μειώνονται, η ωρίμανση, το άνοιγμα των σπυριών και η αναγέννηση των μαλακών ιστών επιταχύνεται.

Δεν συνιστάται η διεξαγωγή ανεξέλεγκτης θεραπείας με αντιβιοτικά, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βακτηριακή αντοχή σε μια συγκεκριμένη ομάδα φαρμάκων. Σε ορισμένες περιπτώσεις αναπτύσσεται αλλεργική αντίδραση, κνίδωση, πρήξιμο, κνησμός του δέρματος.

Η στοματική χορήγηση δισκίων οδηγεί σε παραβίαση της εντερικής μικροχλωρίδας, η οποία μπορεί να είναι πολύπλοκη από δυσβολία, καντιντίαση των γεννητικών οργάνων και στοματίτιδα. Το ήπαρ είναι υπό πολύ στρες, το ανοσοποιητικό σύστημα διαταράσσεται. Η θεραπεία της ακμής με αντιβιοτικά πρέπει να διεξάγεται για τουλάχιστον 1 μήνα, έτσι ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο σύμφωνα με οδηγίες του γιατρού. Ένας δερματολόγος θα ανακαλύψει την αιτία της ακμής και θα επιλέξει το βέλτιστο θεραπευτικό σχήμα.

Θεραπευτική αλοιφή

Τι αντιμικροτική κρέμα ακμής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ακμής; Σε περίπτωση μέσου εξανθήματος, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι εξωτερικοί παράγοντες:

Αλοιφή Dalatsin 1%

Βοηθά να απαλλαγούμε από την ακμή χυδαία, υποδόρια, αποστράγγιση, φλυκταινώδη και φλυκταινώδη. Το κύριο δραστικό συστατικό είναι ένα ευρέως φάσματος αντιβιοτικό Clindamycin, το οποίο είναι σε θέση να καταστρέψει τα βακτήρια που προκαλούν την εμφάνιση της ακμής. Το πήκτωμα αφαιρεί την φλεγμονώδη διαδικασία, ομαλοποιεί την παραγωγή σμηγματογόνων εκκρίσεων. Η πορεία της θεραπείας είναι 2-6 μήνες.

Ερυθρομυκίνη

Αλοιφή ακμής στο πρόσωπο και το σώμα με αντιβιοτικό. Το φάρμακο καταστέλλει τη ζωτική δραστηριότητα των θετικών κατά Gram μικροοργανισμών, αντιμετωπίζει τις φλύκταινες δερματικές παθήσεις, την νεανική ακμή. Η αλοιφή εφαρμόζεται διακεκομμένη στις προβληματικές περιοχές 2-3 φορές την ημέρα, η πορεία της θεραπείας είναι 1-2 μήνες. Η ερυθρομυκίνη δεν μπορεί να συνδυαστεί με άλλα αντιβιοτικά, απαγορεύεται η εφαρμογή του προϊόντος στο δέρμα μετά από καλλυντικό καθαρισμό ή εφαρμογή καθαρισμού.

Levomekol

Αλοιφή κατά της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα, που γίνεται με βάση το αντιβιοτικό χλωραμφενικόλη και την ανοσοδιεγερτική μεθυλουρακίλη. Το φάρμακο έχει βακτηριοστατική, αντιφλεγμονώδη δράση έναντι των περισσότερων ειδών βακτηρίων, επιταχύνει την επούλωση των ιστών. Η αντίσταση των παθογόνων μικροοργανισμών αναπτύσσεται μάλλον αργά. Η διάρκεια της θεραπείας συνταγογραφείται από γιατρό, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της ακμής.

Αλοιφή Sintomitsin

Πολύ αποτελεσματικό για τη θεραπεία της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα. Το φάρμακο παρασκευάζεται με βάση την χλωραμφενικόλη, η οποία διαταράσσει τη σύνθεση των πρωτεϊνών στα κύτταρα των βακτηριδίων και οδηγεί στο θάνατό τους. Η νοβοκαϊνη είναι παρούσα στη σύνθεση του φαρμάκου, επομένως υπάρχει αναισθητικό αποτέλεσμα όταν εφαρμόζεται τοπικά.

Γέλη Clindovit (Clindamycin)

που προβλέπονται για δερματικές παθήσεις, για τη θεραπεία της ακμής σε άτομα άνω των 12 ετών. Το φάρμακο επηρεάζει όλους τους τύπους Propionibacterium acnes, μειώνει την παραγωγή έκκρισης των σμηγματογόνων αδένων. Η αλοιφή εφαρμόζεται με ένα λεπτό στρώμα σε καθαρισμένο πρόσωπο 2-3 φορές την ημέρα για 6-8 εβδομάδες. Είναι αδύνατον να συνδυαστεί η θεραπεία με Κλινδοβίτιδα με Ερυθρομυκίνη.

Η εξωτερική θεραπεία του δέρματος με αλοιφές και πηκτές βοηθά στην καταπολέμηση της ακμής vulgaris, επιταχύνει την ωρίμανση της υποδόριας ακμής, προάγει την ταχεία αναγέννηση των μαλακών ιστών.

Συστηματική θεραπεία

Τι αντιβιοτικά κατά της ακμής πρέπει να ληφθούν από το στόμα; Για τη θεραπεία της ακμής με μέτρια σοβαρότητα, συνταγογραφείται σύνθετη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής δερματικής θεραπείας και της χορήγησης από το στόμα αντιβακτηριακών φαρμάκων.

  1. Η δοξυκυκλίνη είναι ένα ημισυνθετικό αντιβιοτικό της ομάδας τετρακυκλίνης, δραστικής έναντι των θετικών κατά gram και αρνητικών κατά gram μικροοργανισμών. Τα δισκία πρέπει να πιουν μετά από ένα γεύμα, πίνετε άφθονο νερό. Η ημερήσια δόση του φαρμάκου είναι 50 mg / ημέρα, η μέση διάρκεια της θεραπείας διαρκεί 6-12 εβδομάδες.
  2. Η πενικιλίνη - ένα ευρέως φάσματος αντιβιοτικό, διατίθεται με τη μορφή δισκίων, ενέσιμου διαλύματος, χάπια για το πιπίλισμα. Το φάρμακο έχει βακτηριοκτόνο και βακτηριοστατικό αποτέλεσμα, μειώνει τη φλεγμονή, εξαλείφει τις πυώδεις διεργασίες. Η δοσολογία επιλέγεται ξεχωριστά για κάθε ασθενή, τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται σε διαστήματα 8 ωρών, μισή ώρα πριν από τα γεύματα.
  3. Ospamox (δραστικό συστατικό Αμοξικιλλίνη) - αντιβιοτικό β-λακτάμης, το οποίο χρησιμοποιείται με επιτυχία για την ακμή στο πίσω μέρος και το πρόσωπο, για τη θεραπεία μολυσματικών ασθενειών του δέρματος και των μαλακών ιστών. Το φάρμακο στις περισσότερες περιπτώσεις είναι καλώς ανεκτό από τους ασθενείς, αλλά μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση παρενεργειών από το νευρικό σύστημα, τον γαστρεντερικό σωλήνα, συνοδευόμενο από την ανάπτυξη αλλεργικής αντίδρασης.

Τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο και την πλάτη θα πρέπει να λαμβάνεται σε συνδυασμό με bifidobacteria και γαλακτοβάκιλλοι (Linex, Bifiform), για να εμποδίσει την ανάπτυξη των dysbiosis, παραβιάσεις της εντερικής μικροχλωρίδας, καντιντίαση. Συνιστάται επίσης να πίνετε βιταμίνες, να ακολουθείτε μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων, να καταναλώνετε γαλακτοκομικά προϊόντα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνταγογραφείται σύνθετη λήψη αντιμυκητιασικών φαρμάκων: Νυστατίνη, Μετρονιδιζόλη.

Η πορεία της θεραπείας μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από 1 μήνα, οπότε ο ασθενής πρέπει να επισκέπτεται τακτικά τον γιατρό και να παρακολουθεί την υγεία του. Η ανάπτυξη αντοχής σε μια συγκεκριμένη ομάδα αντιβιοτικών μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενή βακτηριακή λοίμωξη, στον σχηματισμό σηψαιμίας.

Εκτός από τους αναφερόμενους εξωτερικούς παράγοντες, οι παραδοσιακοί παράγοντες ξήρανσης χρησιμοποιούνται ευρέως: ψευδάργυρος, θειική αλοιφή, σαλικυλικό οξύ, διάλυμα ρεσορσινόλης.

Οι λόγοι για την αναποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών

Εάν η αντιβακτηριακή θεραπεία δεν δίνει αποτελέσματα, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί μια μικροσκοπική εξέταση, μια εξέταση αίματος για το επίπεδο του φύλου και των θυρεοειδικών ορμονών για τον προσδιορισμό της αιτίας. Πιο συχνά, ένα μη ικανοποιητικό αποτέλεσμα συνδέεται με τους ακόλουθους παράγοντες:

  • ανάπτυξη αντοχής στην μικροχλωρίδα,
  • ο σχηματισμός γραμμο-αρνητικής θυλακίτιδας.
  • ορμονικές διαταραχές.
  • το σχηματισμό των comedones?
  • ενδοκρινικές παθήσεις.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η θεραπεία γίνεται με συνθετικά ρητινοειδή για το δέρμα (ισοτρετινοΐνη). Αυτά τα φάρμακα μειώνουν το πάχος της κεράτινης στιβάδας, διαλύουν τα πώματα των σμηγματογόνων αδένων, μειώνουν την παραγωγή έκκρισης λίπους.

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν γυναικολόγο, έναν ενδοκρινολόγο. Οι ορμονικές διαταραχές στις γυναίκες αντιμετωπίζονται με τη μέθοδο της θεραπείας υποκατάστασης, συνταγογραφούν συνθετικά ανάλογα των ορμονών του φύλου, λαμβάνοντας συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, αντιανδρογόνα φάρμακα.

Σοβαρή θεραπεία ακμής

Για τη θεραπεία της σοβαρής ακμής είναι μια περιεκτική θεραπεία. Οι ασθενείς εκτελούν εξωτερική θεραπεία δέρματος με αντιβιοτικές αλοιφές για ακμή, παίρνουν χάπια μέσα με μακρά μαθήματα που μπορούν να διαρκέσουν για αρκετούς μήνες. Με την εμφάνιση του αποστήματος, φλεγμονώδης, συμπαγής ακμή, μετά την οποία υπάρχουν βαθιές ουλές, το Roaccutane συνταγογραφείται για υπερχρωματισμό του δέρματος.

Αυτό είναι ένα συνθετικό ανάλογο της βιταμίνης Α, το οποίο μειώνει την παραγωγή σμήγματος, διαλύει comedones, και μειώνει τη φλεγμονή. Είναι απαραίτητο να παίρνετε το φάρμακο για 4 έως 10 μήνες, το θεραπευτικό αποτέλεσμα παρατηρείται για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τη διακοπή του φαρμάκου, η ύφεση διαρκεί για αρκετά χρόνια. Το Roaccutane δεν μπορεί να συνδυαστεί με αντιβιοτικά βιταμίνης Α και τετρακυκλίνης.

Πρόσθετες μέθοδοι θεραπείας της ακμής περιλαμβάνουν καλλυντικά καθαρισμού προσώπου, μασάζ προσώπου τσίμπημα, κρυοθεραπεία, θεραπεία με λέιζερ, darsonvalization, και ενέσεις κορτικοστεροειδών για απόστημα ακμής.

Πιθανές επιπλοκές της αντιβιοτικής θεραπείας

Η λήψη αντιβιοτικών μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες:

  1. Αλλεργικές αντιδράσεις: κνίδωση, ερυθρότητα, ερεθισμός, κνησμός του δέρματος, τοπικό οίδημα μετά από εφαρμογή αλοιφών προσώπου.
  2. Από την πλευρά του γαστρεντερικού σωλήνα: δυσβολία, ναυτία, έμετος, διάρροια, πεπτικό έλκος.
  3. Ανάπτυξη αντοχής στην ερυθρομυκίνη.
  4. Φωτοτοξικές αντιδράσεις παρατηρούνται μετά τη λήψη αντιβιοτικών ομάδας τετρακυκλίνης. Οι ασθενείς δεν μπορούν να βρίσκονται σε άμεσο ηλιακό φως, για να παρακολουθήσουν ένα κρεβάτι μαυρίσματος.
  5. Μειωμένη συγκέντρωση, ημικρανία, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση.

Στο υπόβαθρο της εντερικής δυσβολίας, μπορεί να αναπτυχθεί η θυλακίτιδα του Pitirosporum - μία μυκητιακή νόσος που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των θυλάκων της τρίχας. Πολλές φλύκταινες εμφανίζονται στο δέρμα με πυώδη περιεχόμενα που μοιάζουν με την επιδείνωση της ακμής. Όταν εμφανιστούν συμπτώματα θυλακίτιδας, το ληφθέν αντιβιοτικό ακυρώνεται, συνταγογραφούνται αμπικιλλίνη, σουλφοναμίδια και ισοτρετινοΐνη.

Τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται για τη θεραπεία της μέτριας και σοβαρής ακμής. Χρησιμοποιούνται αλοιφές για εξωτερική χρήση και συστηματική θεραπεία με χάπια. Η δοσολογία και η θεραπευτική αγωγή επιλέγονται από έναν δερματολόγο, λαμβάνοντας υπόψη την έκταση της νόσου και την κύρια αιτία. Η αυτοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη σοβαρών επιπλοκών, επιδείνωσης της επιδερμίδας.

Ποια είναι τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο καλύτερα και πιο αποτελεσματικά;

Τα αντιβιοτικά για ακμή συνταγογραφούνται για μέτρια ή σοβαρή ακμή, όταν υπάρχουν πολύ φλεγμονώδη φλυκταινώδη στοιχεία στο δέρμα και η χρήση άλλων καλλυντικών και φαρμακευτικών προϊόντων δεν λειτουργεί.

Οι σοβαρές μορφές της νόσου συχνά περιπλέκονται από την προσθήκη μιας βακτηριακής λοίμωξης και για να σταματήσει αυτή η διαδικασία, είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν όχι μόνο τοπικά φάρμακα (αλοιφές, πηκτές, κρέμες) αλλά και σοβαρά συστηματικά φάρμακα από το στόμα. Ο γιατρός πρέπει να τους διορίσει - δερματολόγο ή κοσμετολόγο.

Χαρακτηριστικά των αντιβιοτικών

Στα αρχικά στάδια της ακμής, μπορείτε να αντιμετωπίσετε το εξάνθημα με τα συμβατικά καλλυντικά (λοσιόν καθαρισμού, τζελ, κρέμες). Όμως, στις περιπτώσεις που η ασθένεια μεταβαίνει σε παραμελημένη μορφή, θα είναι αποτελεσματική μόνο η σύνθετη θεραπεία με τη χρήση τοπικών και συστηματικών φαρμάκων.

Τα αντιβιοτικά καταστρέφουν τα παθογόνα γρήγορα ή εμποδίζουν την περαιτέρω αναπαραγωγή τους. Το πλεονέκτημα των αντιβακτηριακών φαρμάκων είναι ένα ισχυρό θεραπευτικό αποτέλεσμα και ένα ευρύ φάσμα, επιτρέποντάς σας να επιλέξετε το καλύτερο εργαλείο για διάφορες μορφές ακμής, ανεξάρτητα από τη θέση του εξανθήματος. Ένα αντιβιοτικό για την ακμή στο πίσω μέρος ή το πρόσωπο θα βοηθήσει με τον ίδιο βαθμό αποτελεσματικότητας, αλλά ένας ειδικός θα πρέπει να επιλέξει το φάρμακο.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι περισσότεροι αντιβακτηριακοί παράγοντες έχουν εκτεταμένο κατάλογο αντενδείξεων και παρενεργειών. Η μη συστηματική χρήση τέτοιων φαρμάκων μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, να προκαλέσει δυσβολικóτητα, να έχει τοξική επίδραση στο ήπαρ και άλλα εσωτερικά όργανα.

Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα ακμής σε διάφορους συνδυασμούς. Για παράδειγμα, η χρήση τοπικών αντιβιοτικών για την ακμή (με τη μορφή αλοιφών ή κρεμών) ταυτόχρονα με τη χορήγηση φαρμάκων σε δισκία δίνει το πιο έντονο θεραπευτικό αποτέλεσμα, επιτρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα να αντιμετωπίσει τη φλεγμονώδη διαδικασία και να καθαρίσει το δέρμα από εξανθήματα.

Τοπικά αντιβιοτικά για ακμή

Μεταξύ των αντιβακτηριακών παραγόντων που προορίζονται για εξωτερική χρήση, τα ακόλουθα φάρμακα είναι τα πιο δημοφιλή:

  • Αλοιφή ερυθρομυκίνης. Φτηνές και αποτελεσματικές θεραπείες, με βάση το μακρολιδικό αντιβιοτικό. Το ενεργό συστατικό καταπολεμά ενεργά ένα ευρύ φάσμα παθογόνων μικροχλωρίδων και βοηθά στην εξάλειψη της πυώδους ακμής. Η αλοιφή συνιστάται να εφαρμόζεται στην πληγείσα περιοχή δύο φορές την ημέρα για 2 έως 3 εβδομάδες.
  • Συσσωματώστε τη στρεπτοτίδα. Μια αντιβιοτική αλοιφή για ακμή με ένα ευρύ φάσμα αντιμικροβιακής δράσης. Καλά εξαλείφει τις πυώδεις-φλεγμονώδεις διεργασίες στο δέρμα, αποτρέπει την εξάπλωση βλαβών, έχει ξήρανση και βακτηριοστατική δράση. Ταυτόχρονα, το φάρμακο αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς αυξάνει την πιθανότητα αλλεργικών αντιδράσεων και συστηματικών εκδηλώσεων της πεπτικής οδού. Επιπλέον, αντενδείξεις για τη χρήση στρεπτόκαρδου αλοιφής είναι ασθένειες του ήπατος και των νεφρών, εγκυμοσύνη και γαλουχία.
  • Levomekol. Αντιβακτηριακό φάρμακο με τη μορφή μιας αλοιφής, η οποία βασίζεται σε δύο δραστικές ουσίες - λεβομυσετίνη και μεθυλουρακίλη. Έχει έντονη βακτηριοκτόνο και αντιφλεγμονώδη δράση, προωθεί την ταχεία επούλωση και αποκατάσταση του δέρματος. Εφαρμόζεται στη θεραπεία της ακμής και της πυώδους ακμής. Το φάρμακο τραβάει γρήγορα το πύον, παρουσιάζει αντισηπτικό αποτέλεσμα και εμποδίζει την περαιτέρω εξάπλωση της φλεγμονώδους διαδικασίας. Η αλοιφή εφαρμόζεται στο δέρμα 2 έως 3 φορές την ημέρα για 7 έως 10 ημέρες.
  • Metrogil. Το gel με αντιβακτηριακή και αντιπρωτοζωική δράση αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την ακμή και τη ροζ ακμή. Η βάση του φαρμάκου είναι το αντιβιοτικό μετρονιδαζόλη, το οποίο δρα ενάντια σε ένα ευρύ φάσμα παθογόνων μικροχλωρίδων. Το φάρμακο συνιστάται να εφαρμόζεται στο δέρμα δύο φορές την ημέρα για 3 έως 8 εβδομάδες.
  • Συνδυασμός της συνθεμυκίνης. Αντιβιοτικό για ακμή στο πρόσωπο με τη μορφή αλοιφής. Το κύριο δραστικό συστατικό είναι η χλωραμφενικόλη, η οποία αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις πυώδεις-φλεγμονώδεις διεργασίες. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία εκτεταμένων εξανθημάτων και πυώδους ακμής. Εκτός από την αντιμικροβιακή δράση, η αλοιφή επιδεικνύει επιπλέον αντιφλεγμονώδεις και αναγεννητικές ιδιότητες, βοηθά στον καθαρισμό των πόρων και την επούλωση του δέρματος. Την ίδια στιγμή, το φάρμακο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ασθένειες του ήπατος και των νεφρών, μυκητιασικές λοιμώξεις του δέρματος, ψωρίαση και έκζεμα.

Τα καλύτερα αντιβιοτικά για την ακμή

Μεταξύ των φαρμάκων τοπικής δράσης, οι σύγχρονοι αντιβακτηριακοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση της φλεγμονώδους διαδικασίας στο δέρμα είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς.

Zenerite

Αποτελεσματικός αντιβακτηριακός παράγοντας βασισμένος στο αντιβιοτικό ερυθρομυκίνη και οξικό ψευδάργυρο. Η ερυθρομυκίνη σταματά την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή των παθογόνων βακτηρίων και ο οξικός ψευδάργυρος έχει στυπτική δράση, αποξηραίνει καλά τα φλεγμονώδη στοιχεία και συμβάλλει στην αποκατάσταση και επούλωση του δέρματος.

Το φάρμακο παράγεται με τη μορφή σκόνης που προορίζεται για την παρασκευή θεραπευτικής λοσιόν. Η συσκευασία περιέχει δύο φιάλες, πριν την εφαρμογή του περιεχομένου τους, πρέπει να αναμιχθούν για να αποκτήσουν μια ομοιογενή σύνθεση. Εφαρμόζεται σε καθαρισμένο πρόσωπο το πρωί και το βράδυ. Μετά την επεξεργασία, η λοσιόν απορροφάται γρήγορα και δεν αφήνει λάμψη, γι 'αυτό δεν χρειάζεται να το ξεπλύνετε. Η πορεία της θεραπείας είναι 10 ημέρες.

Baziron AS

Ισχυρή κρέμα ακμής με αντιβιοτικό βενζοϋλοϋπεροξείδιο, το οποίο παρέχει ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση. Ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα του φαρμάκου είναι ότι τα παθογόνα δεν είναι ικανά να παράγουν αντίσταση στο δραστικό συστατικό.

Επιπλέον, το Baziron AU ρυθμίζει τις λειτουργίες των σμηγματογόνων αδένων, αποτρέπει την υπερβολική παραγωγή σμήγματος, φράζει τους πόρους του δέρματος και έτσι εξαλείφει μία από τις αιτίες της ακμής. Η τακτική χρήση του φαρμάκου σας επιτρέπει να απαλλαγείτε από comedones (μαύρες κηλίδες) και να καθαρίζετε τους πόρους των λιπαρών βυσμάτων, τα οποία συσσωρεύουν βακτήρια που προκαλούν τη φλεγμονώδη διαδικασία. Το φάρμακο συνιστάται να εφαρμόζεται σε προβληματικές περιοχές δύο φορές την ημέρα για 2 έως 3 μήνες. Σημαντικές βελτιώσεις σημειώνονται μετά από 4 εβδομάδες τακτικής χρήσης.

Dalatsin

Γέλη με βάση το αντιβιοτικό κλινδαμυκίνη, που δείχνει ιδιαίτερη αποτελεσματικότητα έναντι φλεγμονωδών φλυκταινών στοιχείων στο δέρμα. Παρέχει ένα ευρύ φάσμα αντιβακτηριακών δράσεων και βοηθά στην καταπολέμηση της ακμής, της πυώδους ακμής και των βράχων. Το φάρμακο έχει έντονο αντισηπτικό αποτέλεσμα και εξουδετερώνει γρήγορα τις εστίες φλεγμονής στο δέρμα.

Αυτή η θεραπεία χορηγείται κυρίως για σοβαρή ακμή. Ένα ορατό αποτέλεσμα από τη θεραπεία παρατηρείται ήδη μετά από 2 εβδομάδες χρήσης του φαρμάκου. Το πήκτωμα εφαρμόζεται στο καθαρισμένο δέρμα το πρωί και το βράδυ. Απορροφάται γρήγορα, καταναλώνεται πολύ φειδωλά, έτσι μια μικρή συσκευασία του φαρμάκου διαρκεί πολύ καιρό.

Τζελ βενζαμυκίνης

Εκχωρήστε με μέτρια μορφή ακμής. Ο συνδυασμένος παράγοντας περιέχει στη σύνθεση του το αντιβιοτικό ερυθρομυκίνη και το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου. Έχει έντονο βακτηριοστατικό, αντιβακτηριακό και κερατολυτικό αποτέλεσμα, παρουσιάζει αντισηπτικές και απολυμαντικές ιδιότητες.

Το φάρμακο όχι μόνο αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων, αλλά επίσης μειώνει την παραγωγή σμηγματογόνων εκκρίσεων, βοηθά στον καθαρισμό των πόρων του δέρματος και εμποδίζει το σχηματισμό κομεντίων. Ταυτόχρονα, η βενζαμυκίνη μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις και την εμφάνιση συμπτωμάτων δερματίτιδας.

Το φάρμακο παράγεται με τη μορφή σκόνης που προορίζεται για την παρασκευή του πηκτώματος. Πριν από τη χρήση, τα περιεχόμενα του φιαλιδίου αλκοόλης με την αναλογία που καθορίζεται στις οδηγίες προστίθενται σε δοχείο σκόνης.

Η σύνθεση αναμειγνύεται επιμελώς μέχρις ότου σχηματισθεί μία μάζα τύπου γέλης. Η τυπική πορεία της θεραπείας είναι 6 έως 10 εβδομάδες, κατά τη διάρκεια της οποίας το πήκτωμα εφαρμόζεται στις προηγουμένως καθαρισμένες προβληματικές περιοχές το πρωί και το βράδυ.

Άλλες δημοφιλείς θεραπείες ακμής

Άλλα δημοφιλή φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής περιλαμβάνουν τα ακόλουθα διορθωτικά μέτρα:

  • Κρέμα και πήγμα Skinoren (με βάση το αζελαϊκό οξύ).
  • γέλη (Κουριοσίνη (υαλουρονικό οξύ + ψευδάργυρος);
  • Κρέμα Differin (με βάση ρετινοειδή).

Στο πλαίσιο αυτών των κονδυλίων δεν υπάρχουν αντιβιοτικά, ωστόσο, εμφανίζουν ήπια αντιμικροβιακή δράση, κάνουν καλή φλεγμονή και συχνά χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της ακμής.

Αντιβιοτικά για χάπια ακμής

Η θεραπεία της ακμής με αντιβιοτικά υπό μορφή δισκίων μπορεί να συνταγογραφηθεί μόνο από γιατρό. Ο ειδικός θα επιλέξει το θεραπευτικό σχήμα λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της ακμής, πιθανές αντενδείξεις και άλλα επιμέρους χαρακτηριστικά του ασθενούς. Τα περισσότερα συστηματικά αντιβιοτικά δεν μπορούν να συνταγογραφηθούν σε παιδιά κάτω των 12 ετών, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, με ηπατική και νεφρική βλάβη. Ο αριθμός αντιβιοτικών κατά της ακμής είναι φάρμακα των ακόλουθων ομάδων:

Οι εκπρόσωποι της ομάδας τετρακυκλίνης είναι αντιβιοτικά όπως η τετρακυκλίνη και η δοξυκυκλίνη. Οι προετοιμασίες αυτής της κατηγορίας έχουν ευρύ φάσμα αντιβακτηριακής δράσης, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή και σύντομα μαθήματα λόγω της αφθονίας των αντενδείξεων και των παρενεργειών.

Αυτά τα κεφάλαια δεν μπορούν να συνταγογραφηθούν για την ατομική ευαισθησία, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, με νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια. Η δοσολογία των φαρμάκων και η διάρκεια της λήψης που καθορίζει ο γιατρός ξεχωριστά. Από τις παρενέργειες μπορεί να εμφανιστεί δυσβολία, αλλαγές στις παραμέτρους του αίματος, διαταραχές του νευρικού συστήματος, αλλεργικές αντιδράσεις, συμπτώματα καντιντίασης.

Εκπρόσωποι της ομάδας μακρολιδίων - φαρμάκων Ερυθρομυκίνη και Dzhozamitsin, έχουν πιο μαλακό αποτέλεσμα, είναι καλύτερα ανεκτοί και προκαλούν λιγότερες παρενέργειες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπό την επίβλεψη ενός γιατρού τους επιτρέπεται να λαμβάνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αυτά τα φάρμακα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα με γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς το θεραπευτικό αποτέλεσμα μειώνεται αισθητά. Το μειονέκτημα των μακρολιδών είναι ο γρήγορος εθισμός των βακτηριδίων στη δραστική ουσία, οπότε δεν έχει νόημα να αντιμετωπίζονται με αυτά τα φάρμακα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μεταξύ των συχνών παρενεργειών είναι οι διαταραχές της γαστρεντερικής οδού, η ναυτία, η διάρροια, η αρνητική επίδραση στο ήπαρ.

Η ομάδα των λινκοσαμίδων περιλαμβάνει τα αντιβιοτικά Lincomycin και Clindamycin. Παρέχουν ένα ευρύ φάσμα αντιμικροβιακής δράσης και χρησιμοποιούνται για σοβαρές πυώδεις-φλεγμονώδεις αλλοιώσεις του δέρματος.

Το πρότυπο σχήμα για τη θεραπεία της ακμής επιλέγεται επίσης από έναν δερματολόγο. Η πορεία της θεραπείας είναι κατά μέσο όρο 7 έως 10 ημέρες. Ο κατάλογος των αντενδείξεων και των παρενεργειών είναι σχεδόν ο ίδιος με αυτόν των άλλων αντιβακτηριακών φαρμάκων.

Ακμή μετά από αντιβιοτικά (γιατί φαίνεται, τι να κάνει)

Μερικές φορές, μετά από μια σειρά αντιβιοτικών, το δέρμα καθαρίζεται, αλλά μετά από λίγο χρόνο καλύπτεται με ακμή ξανά. Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς να αντιμετωπίσουμε αυτές τις συνέπειες; Το γεγονός είναι ότι η λήψη αντιβιοτικών αναστατώνει την ισορροπία της ευεργετικής μικροχλωρίδας στο έντερο, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη δυσβολικώσεως και επηρεάζει άμεσα την κατάσταση του δέρματος προκαλώντας την επανάληψη της ακμής.

Η υγεία του δέρματός μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την καλή λειτουργία της πεπτικής οδού, αλλά οι αντιβακτηριακοί παράγοντες καταστρέφουν όχι μόνο τα παθογόνα βακτήρια αλλά και την ευεργετική μικροχλωρίδα. Τα προβιοτικά και τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν στην επίλυση του προβλήματος.

Θα εξαλείψουν τη δυσβαστορίωση και θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των δυσάρεστων επιδράσεων της αντιβιοτικής θεραπείας. Ένας έμπειρος ιατρός θα περιλαμβάνει αναγκαστικά ένα θεραπευτικό σχήμα για φάρμακα όπως Bifidobacterin, Lactobacterin, Acipol, Linex, Bifiform ή Hilak Forte.

Αξιολογήσεις εφαρμογών

Ελέγξτε τον αριθμό 1

Αγοράζοντας λοσιόν Zener, δεν ελπίζω πολύ ότι θα με σώσει από την ακμή. Νόμιζα ότι θα στεγνώσω λίγο δέρμα και ευχαριστώ γι 'αυτό.

Οι οδηγίες δηλώνουν ότι το αποτέλεσμα θα είναι αισθητό δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της αίτησης. Και, στην αρχή, δεν είχα παρατηρήσει καμία αλλαγή. Ωστόσο, ο αριθμός των αλλοιώσεων μειώθηκε σημαντικά. Η νέα ακμή έπαψε να εμφανίζεται και οι παλιές στέγνωσαν σταδιακά. Σε περίπου ένα μήνα, το πρόσωπο έγινε αισθητά καλύτερο και πιο φρέσκο.

Σημειώνω ότι στην αρχή υπήρχαν δυσάρεστα συναισθήματα: ελαφρά κάψιμο και κνησμός μετά την εφαρμογή στο δέρμα, αλλά στη συνέχεια τα πάντα έφυγαν. Το μόνο αρνητικό για μένα είναι η τιμή. Το αγόρασα για 400 ρούβλια, αλλά από την άλλη διαρκεί πολύ καιρό, περίπου 7-8 εβδομάδες χρήσης.

Ελέγξτε τον αριθμό 2

Η μεταβατική ηλικία είναι ήδη πολύ πίσω, αλλά εξακολουθώ να υποφέρω από την ακμή. Δοκίμασα πολλά μέσα, αλλά προτιμώ την κρέμα Baziron AU. Την πρώτη φορά που αγόρασα αυτή την κρέμα πριν από δύο χρόνια.

Τότε με βοήθησε να αντιμετωπίσω βαριά εξανθήματα στο πρόσωπό μου. Η κρέμα αποξηραίνει τέλεια το δέρμα, σφίγγει τους πόρους. Η μικρή ακμή περνάει γρήγορα, και εκείνα που έχουν μεγαλύτερο μέγεθος μειώνονται. Κάποτε ήταν ότι ήταν λερωμένο με ένα παχύ στρώμα για τη νύχτα: η ακμή έγινε πραγματικά λιγότερο, αλλά τότε το δέρμα ήταν πολύ λεπτό.

Επομένως, πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτή την κρέμα προσεκτικά, ειδικά για εκείνους που έχουν πολύ ξηρό δέρμα. Μετά από δύο κύκλους εφαρμογής του Baziron AU, δεν υπήρχαν πρακτικά σπυράκια στο πρόσωπο. Τώρα δεν υπάρχει άφθονο εξάνθημα, αλλά όταν ένα ζευγάρι της ακμής πηδά έξω, αμέσως τους κηλίδα με Baziron.

Ελέγξτε τον αριθμό 3

Για πολλά χρόνια, αγωνίστηκε με την ακμή. Χρησιμοποιήθηκε το πλεονέκτημα των εξωτερικών μέσων: διάφορα πηκτώματα, κρέμες και λοσιόν. Για μια ακόμη φορά, ένας δερματολόγος ενημέρωσε την εφαρμογή αλοιφής Levomikol και τη λήψη δισκίων τετρακυκλίνης.

Η αλοιφή έπρεπε να εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα: το πρωί και το βράδυ. Η τετρακυκλίνη πήρε δύο χάπια την ημέρα. Δύο ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας, παρατήρησε ότι η νέα ακμή δεν εμφανίζεται. Συνήθως εμφανίστηκαν μερικές νέες φλύκταινες κάθε πρωί, αλλά αυτή τη φορά δεν υπήρχαν εξανθήματα.

Η παλιά ακμή επίσης στεγνώθηκε γρήγορα. Μετά από μερικές εβδομάδες, το πρόσωπο κατέστη ξηρότερο, η ακμή λιγότερο, ακόμα και η κοκκινίλα μετά από αυτά πέρασαν γρηγορότερα. Ένα μήνα τόσο περίπλοκη θεραπεία και ο άνθρωπος απέκτησε μια φυσιολογική υγιή εμφάνιση με μερικά μικρά εξανθήματα. Ο γιατρός είπε ότι μετά από δύο εβδομάδες, η πορεία πρέπει να επαναληφθεί για να εδραιωθεί το αποτέλεσμα.

Ποια αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για δερματικές παθήσεις;

Η χρήση αντιβιοτικών για δερματικές παθήσεις είναι συχνά το μόνο μέσο θεραπείας ενός ατόμου. Οι αντιβακτηριακοί παράγοντες έχουν κερδίσει την κακή φήμη λόγω της αφθονίας των παρενεργειών, συχνά η αιτία της εμφάνισης παθολογικών διεργασιών και της εμφάνισης νέων ασθενειών. Ωστόσο, η εγκατάλειψη της χρήσης αυτών των φαρμάκων δεν είναι δυνατή.

Οποιεσδήποτε ασθένειες χωρίζονται σε 2 μεγάλες ομάδες - μολυσματικές και μη μολυσματικές. Η διαίρεση αυτή είναι κάπως εξαρτημένη, καθώς υπάρχουν παθολογίες, η ανάπτυξη των οποίων μπορεί να είναι δευτερογενούς μολυσματικής φύσης.

Κατά κανόνα, τα αντιβακτηριακά φάρμακα χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση των ακόλουθων ασθενειών:

  • νεογνά πεμφίγο
  • erysipelas;
  • χρόνια ατροφική ακροδερματίτιδα.
  • λεμφοκύτταρο.
  • ερπητοειδές λοίμωξη ·
  • ερυθηματώδης λύκος σε οξεία και υποξεία φάση.
  • το σκληρόδερμα, τόσο διάχυτο όσο και περιορισμένο.
  • lichen planus;
  • έκζεμα.
  • furunculosis;
  • μολυσμένα τραύματα.

Σήμερα, αντιβιοτικά διαφόρων ομάδων χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκαν αντιβακτηριακά φάρμακα για την καταπολέμηση των πυρετικών ασθενειών. Στη συνέχεια, το φάσμα της εφαρμογής τους σε αυτόν τον τομέα έχει επεκταθεί σημαντικά. Αυτό είχε μικτά αποτελέσματα. Από τη μία πλευρά, ο αριθμός των ανθρώπων που κατάφεραν να απαλλαγούν από δυσάρεστες ασθένειες έχει αυξηθεί. Από την άλλη πλευρά, εμφανίστηκαν ανθεκτικά στελέχη παθογόνων μικροοργανισμών, ο αριθμός των παρενεργειών και οι αλλεργικές αντιδράσεις αυξήθηκαν.

Στον αγώνα κατά των δερματικών ασθενειών, είναι σήμερα αποδεκτό να χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες ομάδες αντιβιοτικών:

  1. 1. Πενικιλλίνη. Αυτά τα φάρμακα είναι τα πιο παραδοσιακά και δημοφιλή μέσα για να απαλλαγούμε από δερματικές παθήσεις μολυσματικής προέλευσης. Δεδομένου ότι δεν είναι ανθεκτικά στα αποτελέσματα του γαστρικού χυμού, μπορούν να εφαρμοστούν μόνο με ενδομυϊκή ένεση.
  2. 2. Το πιο συνηθισμένο φάρμακο είναι το άλας καλίου ή νατρίου βενζυλοπενικιλλίνης. Χορηγείται σε 250.000-500.000 IU με κανονικότητα 1 κάθε 3-4 ώρες ή 300.000-500.000 IU με κανονικότητα 2 φορές την ημέρα.
  3. 3. Τόσο η εφάπαξ όσο και η ημερήσια δόση βενζυλοπενικιλλίνης προσδιορίζονται ανάλογα με την ηλικιακή κατηγορία, την ανάπτυξη σώματος, το βάρος του ασθενούς, τα χαρακτηριστικά της παθολογικής διαδικασίας, καθώς και την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα του φαρμάκου στη συγκεκριμένη περίπτωση. Εκτός από την βενζυλοπενικιλίνη, χρησιμοποιείται Novotsin, το οποίο είναι ένα εναιώρημα άλατος βενζολοπενικιλλίνης νοβοκαϊνης σε ισοτονικό διάλυμα χλωριούχου νατρίου. Αυτό το αντιβιοτικό χρησιμοποιείται επίσης ενδομυϊκά σε 300.000 IU με συχνότητα 3-4 φορές την ημέρα. Υπάρχουν άλλες 3 μορφές αντιβιοτικών πενικιλλίνης - Foxymethylenicillin και Bicillin. Ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπεία δερματικών παθήσεων.
  4. 4. Μια ομάδα ημισυνθετικών πενικιλλίνων. Τις περισσότερες φορές, αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία μολυσματικών δερματικών που προκαλούνται από σταφυλόκοκκους και στρεπτόκοκκους. Επιπλέον, αυτά τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις περίπλοκων μη μολυσματικών δερματοπάγων. Η αξία αυτής της ομάδας φαρμάκων πενικιλίνης είναι ότι η δράση τους είναι παρόμοια με την βενζυλοπενικιλλίνη, αλλά αυτό αυξάνει την αποτελεσματικότητα έναντι των στελεχών εκείνων των μικροοργανισμών που είναι ανθεκτικοί στη φυσική πενικιλίνη.
  5. 5. Οξακιλλίνη. Αυτό το φάρμακο δεν καταστρέφεται στο επιθετικό περιβάλλον του πεπτικού συστήματος, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ενδομυϊκά όσο και ως ταμπλέτες για στοματική χορήγηση. Για το λόγο αυτό, η οξακιλλίνη συνταγογραφείται συχνά ένα δισκίο 1 ώρα πριν από το γεύμα ή 2-3 ώρες μετά το γεύμα. Η δοσολογία για έναν ενήλικα είναι 0,25-0,5 g, ο ρυθμός της λήψης - κάθε 4-5 ώρες. Διάρκεια μαθήματος - από μία εβδομάδα έως 20 ημέρες. Η διάρκεια της πορείας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυμαίνεται από 7 έως 20 ημέρες.
  6. 6. Αμπικιλλίνη. Θεωρεί ένα φάρμακο με πολύ ευρύ φάσμα επιδράσεων. Ο βαθμός αντοχής στη δράση του πεπτικού συστήματος είναι παρόμοιος με την Οξασιλίνη. Συνιστάται να το πίνετε σε δόση 0,5 g από 4 έως 6 φορές την ημέρα ανεξάρτητα από το γεύμα.
  7. 7. Ampioks. Αυτό το παρασκεύασμα περιέχει αμπικιλλίνη και οξακιλλίνη σε αναλογίες 2: 1. Η ειδική αποτελεσματικότητα του Ampioks όταν χρησιμοποιείται κατά των συνδετήρων της σταφυλοκοκκικής γένεσης σημειώνεται.

Όσο ισχυρότερη είναι η επίδραση του φαρμάκου, τόσο περισσότερες παρενέργειες έχει. Αυτός ο κανόνας απεικονίζεται καλά με παρασκευάσματα πενικιλίνης.

Τις περισσότερες φορές, οι διάφορες παρενέργειες των αλλεργιών εμφανίζονται ως παρενέργειες. Ένα άτομο μπορεί να παρουσιάσει ασφυξία, βήχα, ρινική καταρροή, υδατώδη μάτια, αλλά η προτεραιότητα στη συχνότητα εκδηλώσεων ανήκει σε αλλεργικά δερματικά εξανθήματα. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • ερυθρότητα του δέρματος.
  • κνίδωση ·
  • εξάνθημα, χαρακτηριστικό των μολυσματικών ασθενειών όπως ιλαρά, οστρακιά, ερυθρά.

Εάν τα φάρμακα της ομάδας πενικιλίνης χρησιμοποιούνται για εξωτερικές επιδράσεις στο δέρμα, μπορεί να αναπτυχθεί δερματίτιδα επαφής της αλλεργικής γένεσης.

Για εξανθήματα που σχετίζονται με τη χρήση αντιβιοτικών πενικιλίνης, είναι απαραίτητο να εγκαταλείψουμε εντελώς αυτά τα φάρμακα, να συνταγογραφήσουμε αντιισταμινικά, χλωριούχο ασβέστιο, κορτικοστεροειδή.

Εάν έχει εμφανιστεί σοβαρή αλλεργική αντίδραση όταν χορηγείται με ένεση πενικιλίνη, χρησιμοποιείται ειδικό ένζυμο, πενικιλλινάση. Αυτή η ουσία καταστρέφει γρήγορα και αποτελεσματικά την πενικιλίνη, η οποία απομακρύνει την παρενέργεια της.

Η παρατεταμένη χρήση των αντιβιοτικών οδηγεί σε δυσβαστορίωση και, ως εκ τούτου, σε beriberi. Προκειμένου να μειωθεί αυτό το αποτέλεσμα και να ενισχυθεί το σώμα, συνήθως συνταγογραφείται μια ενισχυμένη πορεία θεραπείας με βιταμίνες.

Οδηγός δράσης: επιλέξτε αντιβιοτικά κατά της ακμής στο πρόσωπο και το σώμα

Η ακμή, η οποία μπορεί να παραμορφώσει την εμφάνιση ενός ατόμου οποιασδήποτε ηλικίας, είναι συνήθως το αποτέλεσμα των αποτυχιών που διαταράσσουν το έργο διαφόρων συστημάτων του ανθρώπινου σώματος. Λόγω της πολυπλοκότητας αυτής της δερματολογικής ασθένειας, λόγω των μεμονωμένων χαρακτηριστικών του δέρματος, διαφορετικών αιτιών και μηχανισμών εμφάνισης, υπάρχουν αρκετές ταξινομήσεις που καλύπτουν ολόκληρη την ποικιλία των εξωτερικών εκδηλώσεων.

Αντιβιοτικά στη θεραπεία της νόσου

Τα αντιβιοτικά για την ακμή μπορούν να είναι:

  • Εξωτερικά, εφαρμοσμένα ή τοπικά - σε κάθε σπυράκι ξεχωριστά, ή στην επιφάνεια του δέρματος ολόκληρης της περιοχής που έχει προσβληθεί από ακμή.
  • Σύστημα, κατάποση και συνεπώς ενεργώντας σε ολόκληρο το σώμα ως σύνολο. Με την από του στόματος (μέσω του στόματος) λήψη αντιβιοτικών από την ακμή σε χάπια μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στο στομάχι, έτσι συχνά εισάγονται στο σώμα παρεντερικά (υποδόρια, ενδομυϊκά ή ενδοφλεβίως).

Παρασκευάσματα τετρακυκλίνης

Τα αντιβιοτικά τετρακυκλίνης για ακμή για οποιοδήποτε τύπο δέρματος, που αντιπροσωπεύεται από τετρακυκλίνη, μινοκυκλίνη και δοξυκυκλίνη, χρησιμοποιούνται ως φάρμακα πρώτης επιλογής και έχουν:

  • υψηλά επίπεδα αντιβακτηριακών επιδράσεων κατά της ακμής των προπιοβακτηρίων,
  • εξαιρετικοί ρυθμοί απορρόφησης όταν λαμβάνονται από το στόμα.
  • εξαιρετική διαλυτότητα στα λιπίδια, επιτρέποντας στο φάρμακο να φτάσει εύκολα στους σμηγματογόνους αδένες.
  • ταχεία συσσώρευση της δραστικής ουσίας στις δομές των σμηγματογόνων αδένων.

Στη θεραπεία της ακμής, οι τετρακυκλίνες συνήθως συνταγογραφούνται σε μακρά (από δύο έως τέσσερις μήνες) μαθήματα σε χαμηλή δόση. Αυτή η τακτική βοηθά να αποκλεισθεί μόνο η σύνθεση των βακτηριακών ενζύμων - λιπασών - στην ακμή των προπιοβακτηρίων, χωρίς να σταματήσει η ανάπτυξή τους. Ωστόσο, αυτό είναι αρκετό για να μειωθεί σημαντικά η φλεγμονώδης διαδικασία στους σμηγματογόνους αδένες.

Οι τετρακυκλίνες χαμηλής δόσης δεν αποτελούν ποτέ την αιτία της εντερικής δυσβολίας, είναι καλά ανεκτές από τους ασθενείς και συνοδεύονται από ελάχιστες παρενέργειες, ενώ παίρνουν συνηθισμένες θεραπευτικές δόσεις, υπάρχει συχνά μια ολόκληρη ομάδα ανεπιθύμητων αντιδράσεων που εκδηλώνεται στην εμφάνιση:

  • γαστρεντερικές διαταραχές (με μορφή εμετού και ναυτίας, τοξικές επιδράσεις στο πάγκρεας και το ήπαρ, διάρροια, ερεθισμός του εντέρου και του στομάχου, δυσθυμία).
  • ασταθές βάδισμα;
  • ζάλη;
  • φωτοευαισθητοποίηση - υπερευαισθησία στις υπεριώδεις ακτίνες.
  • αλλοιωμένο (συνήθως κιτρινωπό) χρώμα των δοντιών στα παιδιά.
  • τοξικές επιδράσεις στους νεφρούς.
  • διαταραχές σχηματισμού δοντιών και οστικού ιστού.

Δεδομένης της αυξημένης φωτοευαισθητοποίησης, κατά τη διάρκεια της πρόσληψης τετρακυκλίνης και για πέντε ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας, είναι απαραίτητο να εγκαταλειφθεί:

  • επισκέψεις στην παραλία και στο σολάριουμ.
  • λέιζερ και φωτοθεραπεία.

Ταυτόχρονα με φάρμακα της σειράς τετρακυκλίνης δεν μπορούν να ληφθούν:

  • αντιδιαβητικοί παράγοντες.
  • ορμονικά αντισυλληπτικά ·
  • συστηματικά ρετινοειδή.
  • αντισπασμωδικά και ψυχοτρόπα φάρμακα.

Το πιο δημοφιλές φάρμακο αυτής της κατηγορίας είναι η δοξυκυκλίνη, η οποία έχει μια σειρά από συνώνυμα ονόματα: Medomitsin, Vibramitsin, Unidox Solutab. Οι κάψουλες και οι ταμπλέτες δοξυκυκλίνης πρέπει να λαμβάνονται μία φορά την ημέρα μετά τα γεύματα. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 50 mg. Το μέγιστο είναι 100 mg.

Σε αντίθεση με την τετρακυκλίνη, σπάνια γίνεται ο ένοχος των γαστρεντερικών διαταραχών. Η αποτελεσματικότητα των χαμηλών δόσεων δοξυκυκλίνης στη θεραπεία της ακμής βρίσκεται υπό διερεύνηση.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος αποδείχθηκε ότι η λήψη 20 mg δοξυκυκλίνης ημερησίως μετά την ολοκλήρωση της θεραπευτικής πορείας οκτώ εβδομάδων με ημερήσια δόση 50-100 mg συνέβαλε στη διατήρηση της επιτευχθείσας θετικής επίδρασης.

Χρήση μακρολίδων

Τα συστημικά αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο, τα οποία ανήκουν στην κατηγορία των μακρολιδών, αντιπροσωπεύονται από ερυθρομυκίνη και βιλοπραφένιο (ψωμομυκίνη).

Ερυθρομυκίνη

Οι κάψουλες και τα δισκία ερυθρομυκίνης, το μόνο συστηματικό αντιβιοτικό που εγκρίθηκε για τη θεραπεία εγκύων, λαμβάνονται τρεις έως τέσσερις φορές την ημέρα, είτε μία ώρα πριν από τα γεύματα είτε δύο ώρες αργότερα. Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 1000 mg.

Το κύριο μειονέκτημα της ερυθρομυκίνης είναι η ταχεία προσαρμογή της παθογόνου μικροχλωρίδας σε αυτήν.

Στη θεραπεία των ήπιων μορφών ακμής, χρησιμοποιείται συχνότερα εξωτερικά:

  • σε συνδυασμό με το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου, τον ψευδάργυρο και τα ρετινοειδή.
  • στη σύνθεση 1% ελιάς ερυθρομυκίνης, που χρησιμοποιείται μαζί με έναν αριθμό εξωτερικών συστηματικών παρασκευασμάτων που περιέχουν κλινδαμυκίνη: με καθρέφτη, dalacin, clindovit,
  • (περιέχει τον ερυθρομυκίνη, την αλκοόλη και το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου) και το "Isotrexin" (ο τύπος του περιέχει ένα συνδυασμό ισοτρετινοΐνης και ερυθρομυκίνης).

Η ερυθρομυκίνη σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να προκαλέσει:

  • ναυτία και έμετο.
  • δυσλειτουργία του ήπατος.
  • εντερική δυσβολία.
  • δυσφορία;
  • διάρροια

Η χρήση του φαρμάκου αντενδείκνυται:

  • κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
  • ασθενείς με ηπατική νόσο.
  • με ατομική δυσανεξία στη δραστική ουσία.

Vilprafen

Το φάρμακο "Vilprafen", το οποίο έχει βακτηριοστατική επίδραση στο σώμα του ασθενούς, για τη θεραπεία της ακμής χρησιμοποιείται με τη μορφή δισκίων που περιέχουν 500 ή 1000 mg της δραστικής ουσίας - δαζαμυκίνη.

Προεγγραφή σε ασθενείς ηλικίας άνω των δεκατεσσάρων ετών. Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο έως τεσσάρων εβδομάδων, η ημερήσια δόση του φαρμάκου είναι 1000 mg (υποθέτοντας διπλή δόση), στη συνέχεια μειώνεται στα 500 mg (η δόση λαμβάνεται μία φορά) και συνεχίζουν να πίνουν δισκία για άλλες οκτώ εβδομάδες. Μασήστε τους δεν χρειάζεται να καθαρίσετε το κατάλληλο καθαρό νερό.

Η λήψη βιλπραφράνης μπορεί να οδηγήσει σε:

  • η εμφάνιση γαστρεντερικών διαταραχών (ναυτία, έμετος, διάρροια).
  • μειώνοντας την αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών (κατά τη στιγμή της θεραπείας συνιστάται να καταφύγετε σε εναλλακτικές μεθόδους αντισύλληψης).
  • αποτυχία του ήπατος.

Θεραπεία με λινκοσαμίδες

Τα αντιβιοτικά για την ακμή, που ανήκουν στην ομάδα των λινκοσαμίδων, στη θεραπευτική πρακτική αντιπροσωπεύονται από ένα φυσικό αντιβιοτικό - λινκομυκίνη και το ημι-συνθετικό ανάλογο κλινδαμυκίνη.

Οι βακτηριοκτόνες και βακτηριοστατικές ιδιότητες τους καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκέντρωση του φαρμάκου στο σώμα του ασθενούς και από την ευαισθησία της παθογόνου μικροχλωρίδας σε αυτό.

Κλινδαμυκίνη

Το φάρμακο "Κλινδαμυκίνη" στη θεραπεία της ακμής συνταγογραφείται σε κάψουλες που περιέχουν 150 ή 300 mg της δραστικής ουσίας. Η διάρκεια της θεραπείας δεν υπερβαίνει τις δέκα ημέρες. Σε ίσα (ανά έξι ώρες) διαστήματα, ο ασθενής πρέπει να πάρει 150 mg του φαρμάκου.

Για την προστασία των βλεννογόνων της γαστρεντερικής οδού από ερεθισμό συνιστάται είτε να λαμβάνετε κλινδαμυκίνη κατά τη διάρκεια των γευμάτων είτε να πίνετε άφθονο νερό (τουλάχιστον 200 ml) με νερό. Οι παρενέργειες από τη λήψη του φαρμάκου σχετίζονται με γαστρεντερικές διαταραχές και διαταραχές του ήπατος.

  • θειικό μαγνήσιο.
  • ερυθρομυκίνη, βιταμίνες Β,
  • γλυκονικό ασβέστιο.

Λινκομυκίνη

Όταν θεραπεύεται η ακμή με το φάρμακο "Lincomycin", ο ασθενής πρέπει να πάρει 500 mg του φαρμάκου τρεις φορές (τέσσερις φορές σε σοβαρές περιπτώσεις).

Η διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής είναι από επτά έως δέκα ημέρες. Για να βελτιωθεί η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου, το οποίο δεν υπερβαίνει το 30%, οι δερματολόγοι συνιστούν να μην τρώτε τίποτα σε μία έως δύο ώρες πριν και μετά τη χρήση λινκομυκίνης.

Ποια αντιβιοτικά είναι πιο αποτελεσματικά για αυτή την ασθένεια;

Τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πίσω μέρος και το πρόσωπο, που εφαρμόζονται εξωτερικά και αντιπροσωπεύονται από ειδικά πηκτώματα, αλοιφές, λοσιόν και κρέμες, ονομάζονται τοπικά. Οι πιο αποτελεσματικοί και δημοφιλείς είναι:

  • Αλοιφή "Zenerit", που δημιουργήθηκε για τη θεραπεία ήπιων μορφών ακμής και περιέχει αμέσως δύο δραστικές ουσίες που αντιπροσωπεύονται από ερυθρομυκίνη και οξικό ψευδάργυρο. Χάρη στον οξικό ψευδάργυρο, το αντιβιοτικό διεισδύει στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος και τα σημάδια που παραμένουν μετά από ακμή θεραπεύονται πολύ πιο γρήγορα.

  • Το gel "Benzamitsin", που δημιουργείται με βάση την ερυθρομυκίνη και το υπεροξείδιο του βενζοϋλίου, βοηθά στην ομαλοποίηση της λειτουργίας των σμηγματογόνων αδένων, μειώνει την περιεκτικότητα σε λιπαρά του δέρματος, καθαρίζει τους πόρους, εμποδίζει την εμφάνιση κωμωδών. Το φάρμακο έχει σχεδιαστεί για την εξάλειψη της ακμής, ήπια και μέτρια.
  • Αλοιφή "Sintomitsin" - ένα μέσο για την αποτελεσματική καταστροφή της μακράς ωρίμανσης της υποδόριας ακμής.
  • Τα ονόματα των αντιβιοτικών για τη θεραπεία της ακμής, δισκία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εξωτερική χρήση:

    Λαμβάνοντας ένα χάπι, είναι απαραίτητο να το αλέσετε σε μια κατάσταση σκόνης και, αραιώνοντας με μια μικρή ποσότητα βρασμένου νερού, να την μετατρέψετε σε χοντρό πολτό. Οπλισμένοι με έναν αγώνα, η προκύπτουσα ουσία χρησιμοποιείται για σκασίματα ακμής. Μετά την εφαρμογή του φαρμάκου αφήνεται να στεγνώσει εντελώς. Πριν από την εφαρμογή του φαρμάκου, οι προβληματικές περιοχές του δέρματος θα πρέπει να καθαρίζονται και να ξηραίνονται. Συνιστάται να εφαρμόζεται δύο φορές την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

    Κανόνες αντιβιοτικών

    Τα αντιβιοτικά για την ακμή στο πρόσωπο και την πλάτη ισχύουν σύμφωνα με διάφορους κανόνες:

    • Η ένδειξη για το σκοπό τους είναι η παρουσία ακμής (ακμής), η οποία έχει φθάσει στον τρίτο (μέτριο) ή στον τέταρτο (σοβαρό) βαθμό.
    • Κατά τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών φαρμάκων, ο δερματολόγος πρέπει να λάβει υπόψη το πλήρες φάσμα της αντιβακτηριακής τους δράσης, καθώς η αιτία των φλεγμονωδών διεργασιών στην ακμή δεν είναι μόνο προπιονικά βακτηρίδια.
    • Η μέση διάρκεια μιας θεραπευτικής πορείας είναι συνήθως από ενάμισι έως δύο μήνες. το μέγιστο - έως και δεκαοκτώ εβδομάδες, αλλά εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να συνεχιστεί. Η διακοπή της θεραπείας απαγορεύεται αυστηρά.
    • Τα αντιβιοτικά για την ακμή μπορούν να συμπεριληφθούν μόνο στο πρόγραμμα σύνθετης θεραπείας. η μονοθεραπεία δεν θα φέρει αποτελέσματα.
    • Για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας συνιστάται η χρήση αντιβιοτικών σε συνδυασμό με αδαπαλένιο και υπεροξείδιο βενζοϋλίου. Τα ίδια αποτελέσματα στις γυναίκες παρέχουν έναν συνδυασμό αντιβιοτικής θεραπείας με ορμονική θεραπεία. Προκειμένου να μειωθεί η ανθεκτικότητα της παθογόνου μικροχλωρίδας, το βενζοϋλικό υπεροξείδιο συνιστάται στα διαστήματα μεταξύ των διαδρομών των αντιβιοτικών.

    Βίντεο με ρωσική μετάφραση:

    Πότε είναι κατάλληλη η χρήση αντιβιοτικών;

    Τα αντιβιοτικά για την ακμή συνταγογραφούνται μόνο για την ακμή, η οποία έχει φτάσει:

    • Ο τρίτος βαθμός, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία στο πρόσωπο, τους ώμους, το στήθος και την πλάτη ενός μεγάλου αριθμού (τουλάχιστον τεσσάρων δωδεκάδων) μεγάλων χελιών διαφόρων ειδών. την παρουσία υπερχείλισης και φλεγμονωδών διεργασιών.

    Αυτό το στάδιο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση των πρώτων σημείων μετά την ακμή: ουλές και στάσιμα σημεία. Ανεξέλεγκτη, η ακμή επηρεάζει μια περιοχή του σώματος μετά την άλλη. Αν δεν ξεκινήσετε τη θεραπεία σας, μπορείτε όχι μόνο να γίνετε ιδιοκτήτης άσχημων ουλών, αλλά και να διατρέχετε κίνδυνο δηλητηρίασης αίματος.

    • Τέταρτο βαθμό, που συνοδεύεται από τεράστιο αριθμό μεγάλων (τουλάχιστον 5 mm) φλεγμονωδών διηθήσεων, ζωγραφισμένα σε μπλε-μοβ τόνους. συσσωματωμένα χέλια (που αντιπροσωπεύονται από αρκετούς μεγάλους κόμβους που βρίσκονται σε στενή απόσταση, που συνδέονται με συρματόσχοινα). Σημαντικές κύστεις αφήνουν χονδροειδείς ατροφικές ουλές μετά την ανάλυση.

    Υπάρχει αιμορραγία και εξόντωση των προσβεβλημένων περιοχών του σώματος. όταν έρχονται σε επαφή με τα κλινοσκεπάσματα και τα ρούχα (αρκεί μια μικρή τριβή), εμφανίζονται μόνιμες αντοχές της φλεγμονώδους ακμής. Η πλήρης έλλειψη θεραπείας ή ανεπαρκής θεραπεία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη όχι μόνο για την ομορφιά της εμφάνισης αλλά και για την ανθρώπινη υγεία.

    Από τα παραπάνω, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η αυτοθεραπεία είναι απαράδεκτη. Η ακμή ανήκει στην κατηγορία σύνθετων δερματολογικών ασθενειών, οι οποίες πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο από ειδικευμένο ειδικό.

    Πριν συνταγογραφήσετε αντιβιοτικά κατά της ακμής στο πρόσωπο, ο δερματολόγος θα κάνει σίγουρα μια σειρά βακτηριολογικών δοκιμασιών που έχουν σχεδιαστεί για τον εντοπισμό των αιτιολογικών παραγόντων της λοίμωξης. Θα εκτιμήσει επίσης τον πιθανό βαθμό καταστροφής τους και τον πιθανό κίνδυνο τέτοιας θεραπείας για την υγεία του ασθενούς.

    Τα κύρια πλεονεκτήματα της χρήσης αντιβιοτικών για δερματικά εξανθήματα:

    • η ικανότητα να επιτυγχάνεται γρήγορα θετικό αποτέλεσμα λόγω της ικανότητάς τους να επιτυγχάνουν το μέγιστο επίπεδο στο αίμα στο συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα ·
    • μια τεράστια επιλογή μέσων εξωτερικής και εσωτερικής χρήσης, επιτρέποντάς σας να επιλέξετε το πιο αποτελεσματικό φάρμακο και όταν εμφανιστεί μια αλλεργική αντίδραση, αντικαταστήστε το φάρμακο μιας τάξης με μια άλλη.

    Ο κίνδυνος μακροχρόνιας χρήσης αντιβιοτικών φαρμάκων είναι:

    • αυξημένο φορτίο στο ήπαρ.
    • εξασθενίζοντας την άμυνα του σώματος.
    • η πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης.
    • την ικανότητα των βακτηρίων να αναπτύσσουν αντίσταση στα αποτελέσματά τους.

    Ταυτοποίηση και είδη ακμής, ακμής, ακμής

    Προτού γυρίσετε στη συζήτηση σχετικά με τη θεραπεία διαφόρων τύπων ακμής, προσπαθήστε να καταλάβετε την ορολογία:

    • Ο όρος ακμή αναφέρεται σε φλεγμονώδη δερματική ασθένεια που προκαλείται από παθολογικές μεταβολές στις δομές κατακερματισμού που αποτελούνται από τους σμηγματογόνους αδένες και τα τριχοθυλάκια. Ο όρος είναι ένας συλλογικός όρος και χρησιμοποιείται συχνά για να αναφέρεται στην ακμή καθώς και στην ακμή.
    • Η ακμή, που εκπροσωπείται από τα κατακρημνισμένα στοιχεία ή τους μαστούς ακμής, είναι μια ιδιαίτερη εκδήλωση της ακμής (ακμής) που προκαλείται από τη μόλυνση των σμηγματογόνων αδένων.
    • Η ακμή (συχνά αναφέρεται ως ακμή και ακμή), η οποία είναι μια άλλη υποτροπή της παραπάνω ασθένειας ακμής, έχει την εμφάνιση μικρών, φλεγμονωδών φυκιών στην επιφάνεια του δέρματος.
    • Οι κωμωδίδες είναι βύσματα λίπους που αποτελούνται από σωματίδια αποκομμένου επιθηλίου και παχύ σμήγμα, εμποδίζοντας το στόμα των τριχοθυλακίων. Η φλεγμονή των comedones οδηγεί στο σχηματισμό της ακμής.

    Ταξινόμηση

    Η ταξινόμηση, η ομαδοποίηση της ακμής με την παρουσία φλεγμονωδών συμπτωμάτων, σας επιτρέπει να τα διαιρέσετε σε μη φλεγμονώδη και φλεγμονώδη. Τα σπυράκια του πρώτου τύπου παρουσιάζονται:

    • ανοικτές κωμωδίες (μαύρα χέλια ή μαύρες κουκίδες).
    • κλειστές κωμωδίες (λευκά χέλια ή λευκές κουκίδες).

    Η ακμή του δεύτερου (φλεγμονώδους) τύπου παρουσιάζεται:

    • παλμούς (οζίδια);
    • φλύκταινες (φλύκταινες);
    • κύστεις.

    Υπάρχει επίσης μια ολόκληρη ομάδα δερματικών βλαβών - δερματοπάθειες, που συνοδεύονται από το σχηματισμό ακμής της ακμής, που αντιπροσωπεύεται από ροδόχρου ακμή, ένα φαρμακευτικό εξάνθημα, ροζ ακμή, μικροσκοπική σαρκοείδωση του προσώπου, περιστοματική δερματίτιδα, φυματίωση του δέρματος. Δεν έχουν καμία σχέση με την ακμή.

    Σύμφωνα με την ταξινόμηση των Kligman και Plevig, η ακμή μπορεί να είναι:

    • παιδιά ·
    • νεανική?
    • ενήλικες ·
    • εξωγενείς.
    • λόγω μηχανικών παραγόντων.

    Αναθέστε τους επαγγελματίες υγείας σας! Κάντε ένα ραντεβού για να δείτε τον καλύτερο γιατρό στην πόλη σας αυτή τη στιγμή!

    Ένας καλός γιατρός είναι ειδικός γενικής ιατρικής ο οποίος, με βάση τα συμπτώματά σας, θα κάνει τη σωστή διάγνωση και θα συνταγογραφήσει αποτελεσματική θεραπεία. Στην ιστοσελίδα μας μπορείτε να επιλέξετε έναν γιατρό από τις καλύτερες κλινικές της Μόσχας, της Αγίας Πετρούπολης, του Καζάν και άλλων πόλεων της Ρωσίας και να λάβετε έκπτωση μέχρι 65% στη ρεσεψιόν.

    * Πατώντας το κουμπί θα σας οδηγήσει σε μια ειδική σελίδα του ιστότοπου με μια φόρμα αναζήτησης και καταγράφει το ειδικό προφίλ που σας ενδιαφέρει.

    * Διαθέσιμες πόλεις: Μόσχα και περιοχή, Αγία Πετρούπολη, Εκατερίνεμπουργκ, Νοβοσιμπίρσκ, Καζάν, Σαμάρα, Περμ, Νίζνι Νόβγκοροντ, Ουφά, Κρασνοντάρ, Ροστόφ-ον-Ντον, Τσελιαμπίνσκ, Βόρονεζ, Ιζέβσκ

    Η χρήση αντιβιοτικών στη θεραπεία δερματικών παθήσεων

    Υπάρχει τεράστια ποσότητα δερματολογικών ασθενειών. Μερικά από αυτά είναι εύκολα θεραπευτικά, αλλά υπάρχουν και εκείνα που είναι δύσκολο να πολεμήσουν. Τις περισσότερες φορές προκαλούνται από διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς, έτσι οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν αντιβιοτικά στους ασθενείς τους.

    Ποιες δερματικές παθήσεις χρησιμοποιούν τα αντιβιοτικά;

    Οι δερματολογικές παθολογίες είναι μολυσματικές και μη μολυσματικές. Για να γίνει η σωστή διάγνωση και να προσδιοριστεί η αιτιολογία της νόσου, μόνο ένας ειδικός είναι ικανός, επειδή οι δερματικές παθήσεις μπορούν να προκληθούν από μύκητες, βακτήρια, αλλά συχνά η αιτία των βλαβών στην επιδερμίδα είναι η αντίδραση του οργανισμού σε ένα αλλεργιογόνο. Για να κατανοήσουμε τα αίτια της νόσου και να επιλέξουμε τη σωστή στρατηγική θεραπείας, θα χρειαστεί μια σειρά δοκιμών και μελετών.

    Για να παίρνετε αντιβιοτικά για δερματικές παθήσεις, είναι δυνατή μόνο όπως συνταγογραφείται από έναν γιατρό, αφού τέτοια φάρμακα σκοτώνουν όχι μόνο παθογόνους, αλλά και ευεργετικούς μικροοργανισμούς.

    Οι αντιβακτηριακές ουσίες συνταγογραφούνται για τέτοιες παθήσεις του δέρματος όπως:

    • furunculosis;
    • streptoderma;
    • lupus;
    • έκζεμα.
    • erysipelas;
    • impetigo;
    • επίπεδη κόκκινη λειχήνα?
    • υδραδενίτιδα.
    • σκληρόδερμα και πολλά άλλα.

    Τι πρέπει να θυμόμαστε κατά τη θεραπεία με αντιβιοτικά;

    Αν απαιτείται αντιβιοτική θεραπεία, πρέπει σίγουρα να γνωρίζετε:

    1. Η χρήση αντιβιοτικών χωρίς την παραλαβή από τον θεράποντα ιατρό απαγορεύεται. Αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία σας.
    2. Οι ασθένειες που προκαλούνται από ιούς (γρίπη, έρπης και άλλοι) δεν μπορούν να θεραπευτούν με αντιβακτηριακά φάρμακα. Τέτοια φάρμακα έχουν καταθλιπτική επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενούς.
    3. Τα παθογόνα έχουν την τάση να αναπτύσσουν ανθεκτικότητα στα φάρμακα, επομένως δεν συνιστάται η χρήση αντιβακτηριακών παραγόντων μιας ομάδας για μεγάλο χρονικό διάστημα.
    4. Η θεραπεία με αντιβιοτικά πρέπει να συνοδεύεται από τη χρήση φαρμάκων απευαισθητοποίησης, ειδάλλως μπορεί να υπάρχει κίνδυνος αλλεργιών.
    5. Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν όχι μόνο τα παθογόνα, επηρεάζουν δυσμενώς την ωφέλιμη εντερική μικροχλωρίδα, η οποία μπορεί να προκαλέσει δυσβαστορίωση.
    6. Τα αντιβακτηριακά φάρμακα είναι πολύ τοξικά. Μπορούν να συσσωρευτούν σε ζωτικά όργανα (ήπαρ, νεφρό, μυελό των οστών).
    7. Πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία με αντιβιοτικά, θα πρέπει να μελετήσετε προσεκτικά τις οδηγίες.
    8. Στη διαδικασία της θεραπείας δεν μπορεί να αποκλίνει από το σχήμα και τη δοσολογία. Απαγορεύεται η υπέρβαση της ημερήσιας δόσης φαρμάκων. Η πορεία της θεραπείας με αντιβιοτικά, κατά μέσο όρο 5-10 ημέρες.
    9. Συχνά, μετά τη λήψη αντιβακτηριακών φαρμάκων, οι ασθενείς αναπτύσσουν μυκητιακές και μερικές φορές βακτηριακές λοιμώξεις. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φάρμακο καταστρέφει τη φυσική μικροχλωρίδα του σώματος, και γι 'αυτό οι παθογόνοι μικροοργανισμοί παίρνουν τη θέση των ευεργετικών βακτηρίων.

    Υδραδενίτιδα - αιτίες και συμπτώματα

    Υδροδενίτιδα της νόσου, προκαλούν βακτήρια Staphylococcus aureus. Προκαλούν πυώδη φλεγμονή των αποκριτών αδένων στις μασχάλες, τη βουβωνική χώρα, τον αυχένα. Πιο σπάνια, η ασθένεια εντοπίζεται στον ομφαλό, στις θηλές του μαστού και στον πρωκτό. Στους ανθρώπους, η υδραδενίτιδα είναι γνωστή ως ο μαστός.

    Υπάρχουν περισσότεροι απαρτρινικοί αδένες στο γυναικείο σώμα, έτσι το ποσοστό νοσηρότητας μεταξύ του ασθενέστερου φύλου είναι πολύ υψηλότερο από αυτό των ανδρών. Αυτή η ασθένεια δεν εμφανίζεται στα παιδιά και τους ηλικιωμένους. Αυτό το χαρακτηριστικό οφείλεται στο γεγονός ότι η εργασία των ιδρωτοποιών αδένων ενεργοποιείται εντατικά κατά τη διάρκεια της εφηβείας, και στα γηρατειά η δραστηριότητά τους πεθαίνει.

    Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 80% των ασθενών με υδραδενίτιδα είναι γυναίκες ηλικίας 15 έως 50 ετών.

    Η ασθένεια συνοδεύεται από συμπτώματα:

    • Στο αρχικό στάδιο της νόσου εμφανίζονται στο δέρμα οζίδια με πυκνή δομή. Η εκπαίδευση προκαλεί φαγούρα, και αν τους πιέσετε - τον πόνο.
    • Μετά από αρκετές ημέρες, το μέγεθος των οζιδίων αυξάνεται στα 2 cm και ανεβαίνουν πάνω από το δέρμα. Ο ασθενής αρχίζει να πυρετός, υπάρχουν πονοκέφαλοι και γενική αδυναμία.
    • Στο στάδιο της ωρίμανσης, η πληγείσα περιοχή του σώματος είναι πρησμένη και κόκκινη, και αγγίζοντας είναι πολύ οδυνηρή. Η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται.
    • Εάν η φλεγμονώδης διαδικασία έχει επηρεάσει τα υποδόρια λιπώδη κύτταρα, εμφανίζεται ανάπτυξη κυτταρίτιδας. Με την ήττα των λεμφικών ιστών, η νόσος περιπλέκεται από την λεμφαδενίτιδα.
    • Οι μεγάλες πυώδεις φλεγμονές μπορούν να συγχωνευθούν, γεγονός που συχνά οδηγεί σε μόλυνση του αίματος (σηψαιμία). Αυτή η μορφή της νόσου είναι η πιο σοβαρή.

    Staphylococcus aureus, είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου. Τα βακτήρια εισέρχονται στο σώμα μέσω βλάβης στο δέρμα. Στη συνέχεια, ο μικροοργανισμός διεισδύει τους ιδρωτοποιούς αδένες μέσω του λεμφικού υγρού και των αγωγών αποβολής. Η αναπαραγωγή των βακτηριδίων και η ανάπτυξή τους συμβάλλουν στην εμφάνιση φλεγμονής με πυώδεις σχηματισμούς.

    Αντιβιοτικά για υδραδενίτιδα

    Η υδρεδενίτιδα είναι μια πολύ επικίνδυνη ασθένεια, καθώς η συσσώρευση πύου στους ιστούς μπορεί να οδηγήσει σε σήψη. Στην παραμικρή υποψία της παρουσίας παθολογίας, πρέπει να επισκεφτείτε αμέσως έναν γιατρό.

    Η υδρεδενίτιδα είναι μολυσματική ασθένεια, επομένως τα αντιβιοτικά πρέπει να συμπεριληφθούν στην πορεία της θεραπείας.

    Το ακετονίδιο της τριαμκινολόνης του φαρμάκου παράγεται με τη μορφή ενός ισοτονικού εναιωρήματος. Χρησιμοποιείται για ενέσεις σε οξεία υδραδενίτιδα και σε περίπτωση πυρετού αποστήματος. Το φάρμακο ανήκει στην ομάδα των κορτικοστεροειδών και έχει ισχυρό αντιφλεγμονώδες και αντιισταμινικό αποτέλεσμα, μακράς δράσης.

    Στη χρόνια μορφή της νόσου, αυτά τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται:

    • τετρακυκλίνη.
    • ερυθρομυκίνη.
    • ristomycin;
    • μονοκυκλίνη.
    • λινκομυκίνη, κλπ.

    Μπορεί ο έρπης των γεννητικών οργάνων να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά;

    Ο ιός του έρπητα είναι μια αρκετά κοινή μολυσματική ασθένεια. Εκδηλώνεται με τη μορφή εκρήξεων φυσαλίδων στο σώμα, τα χείλη και τα γεννητικά όργανα. Υπάρχουν 2 τύποι ιού (I και II). Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο πρώτος τύπος επηρεάζει τους βλεννογόνους των χειλιών, και ο δεύτερος - τα γεννητικά όργανα. Παρόλο που υπήρχαν περιπτώσεις όπου ο ασθενής είχε εξανθήματα σε διαφορετικά μέρη του σώματος, ταυτόχρονα ανιχνεύθηκε μόνο ένας τύπος ιού.

    Η θέση του έρπητα τύπου II είναι τα γεννητικά όργανα. Στις γυναίκες εμφανίζεται εξάνθημα στα χείλη των γεννητικών οργάνων και στον κόλπο. Κνησμός των προσβεβλημένων περιοχών του βλεννογόνου. Είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί και να θεραπευθεί πλήρως η ασθένεια, καθώς τέτοια συμπτώματα μπορεί να είναι ένα σημάδι εντελώς διαφορετικών παθολογιών. Τα ίδια συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά:

    • με μυκητιασικές λοιμώξεις (καντιντίαση).
    • με μη ειδική αιδοιοκολπίτιδα.
    • εάν το σώμα επηρεάζεται από σχετικές μικροβιακές λοιμώξεις.

    Ο έρπης είναι εντελώς αθεράπευτος. Η ιδιαιτερότητα του ιού είναι ότι περιέχει DNA και, μετά την είσοδό του στο σώμα, κατακρημνίζεται στα νευρικά κύτταρα και υπάρχει πάντα στον άνθρωπο.

    Στη θεραπεία του έρπητα, βεβαιωθείτε ότι χρησιμοποιείτε αντιιικά φάρμακα:

    Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι τα αντιβιοτικά θα βοηθήσουν να απαλλαγούν από μια ιογενή λοίμωξη, οπότε αγοράζουν φάρμακα στα ίδια τα φαρμακεία. Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί των λοιμωδών νόσων δεν χρησιμοποιούν αντιβακτηριακούς παράγοντες στη θεραπεία των ερπητικών ασθενειών, επειδή δεν είναι αποτελεσματικές με μια τέτοια διάγνωση. Οι εξαιρέσεις είναι περιπτώσεις προσχώρησης δευτερογενούς λοίμωξης, η οποία αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει μια σειρά φαρμάκων:

    • antivirus;
    • αντιβακτηριακό.
    • ανοσορρυθμιστικά, κ.λπ.

    Η αλοιφή τετρακυκλίνης και το Levomicol είναι αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για ερπητικές εκρήξεις στη μύτη και στα χείλη. Όμως, τέτοιες αλοιφές δεν χρησιμοποιούνται αν ο έρπης έχει επηρεάσει τις βλεννογόνες του στόματος ή των γεννητικών οργάνων.

    Η αντιβιοτική τετρακυκλίνη συνιστάται να χρησιμοποιείται μόνο στα αρχικά στάδια της νόσου, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο παράγοντας είναι πιο αποτελεσματικός.

    Συναρπαστικές ασθένειες του έρπητα

    Η θεραπεία για τον έρπη μπορεί να περιλαμβάνει αντιβιοτικά, εάν σε κλινικές μελέτες ανιχνεύθηκε μια συν-μόλυνση βακτηριακής φύσης. Αυτές οι ασθένειες περιλαμβάνουν:

    • ασθένειες που προκαλούνται από βακτήρια (γιαρδρίαση, χλαμύδια, αμειβιάση κ.λπ.) ·
    • πυώδεις λοιμώξεις.
    • πνευμονικές παθήσεις: πνευμονία, pleurisy;
    • νεκρωτική και χαλαρή αμυγδαλίτιδα.
    • πυώδη δηλητηρίαση του σώματος.
    • διάφορες παθολογικές καταστάσεις εσωτερικών οργάνων, συνοδευόμενες από βακτηριακές λοιμώξεις.

    Είναι αδύνατο να θεραπευθούν πλήρως οι ερπητικές ασθένειες, αφού ο ιός, μετά την είσοδό του στο σώμα, είναι παρόν σε αυτό καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η θεραπεία αποσκοπεί μόνο στην καταστολή της δραστηριότητας του ιού, για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται αντιιικά φάρμακα. Αν διεξάγεται αντιβακτηριακή θεραπεία, είναι απαραίτητο να ληφθούν ανοσοδιεγερτικά φάρμακα, για να αποκατασταθούν οι προστατευτικές λειτουργίες στο σώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα αντιβιοτικά παραβιάζουν τη φυσική μικροχλωρίδα και καταστέλλουν τις ανοσολογικές διαδικασίες.

    Ατοπική δερματίτιδα - συμπτώματα και αιτίες της νόσου

    Η ατοπική δερματίτιδα, στην εποχή μας, έχει γίνει μια αρκετά κοινή ασθένεια, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σε βρέφη και εφήβους. Αυτή η ασθένεια είναι επίσης γνωστή με άλλα ονόματα: νευροδερματίτιδα ή παιδικό έκζεμα. Τα τελευταία χρόνια, μια τέτοια παθολογία έχει αποκτήσει μεγάλη κλίμακα, αλλά μόνο πριν από 40 χρόνια συναντήθηκε πολύ σπάνια, ειδικά στους ενήλικες. Η νευροδερματίτιδα είναι συνέπεια της γενικής αλλεργιοποίησης του πληθυσμού και της χρήσης μιας τεράστιας ποικιλίας χημικών ουσιών στην καθημερινή ζωή.

    Η ατοπική δερματίτιδα είναι μια μη μεταδοτική, χρόνια δερματική ασθένεια που συνοδεύεται από περιόδους έξαρσης και ύφεσης.

    Στη διαδικασία της παροξύνωσης, ο ασθενής έχει τα ακόλουθα συμπτώματα:

    • στο σώμα, τα χέρια και τα πόδια εμφανίζονται λαμπερές πλάκες στο σώμα.
    • εμφανίζεται σοβαρός κνησμός.
    • το δέρμα είναι ξηρό και ξεφλουδίζει.

    Με μια παθητική πορεία της νόσου, ο ασθενής μπορεί να δοκιμάσει:

    • ρωγμές και ελαφρά απολέπιση στο δέρμα, πίσω από τα αυτιά.
    • cheilitis (κολλημένος στις γωνίες των χειλιών)?
    • στα άνω βλέφαρα, το δέρμα είναι ερυθρωμένο και ελαφρώς νιφάδες.
    • ρωγμή στη μέση του κάτω χείλους.

    Οι αιτίες της νόσου είναι πολύ διαφορετικές. Μπορεί να εμφανιστεί ατοπική δερματίτιδα:

    • λόγω των κληρονομικών χαρακτηριστικών του οργανισμού ·
    • με ακατάλληλη διατροφή.
    • λόγω της νευρικής εξάντλησης και της σταθερής πίεσης.
    • παρουσία αλλεργιών ή βρογχικού άσθματος,
    • λόγω της παρατεταμένης χρήσης ναρκωτικών κ.λπ.

    Φάσεις ατοπικής δερματίτιδας

    Η ασθένεια έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, τα οποία εξαρτώνται από τους παράγοντες ηλικίας, έτσι ώστε οι γιατροί διακρίνουν φυσικά 3 φάσεις:

    • Βρέφος. Τα πρώτα σημάδια της εμφάνισης της παθολογίας εμφανίζονται 1,5-2 μήνες μετά τη γέννηση. Το εξάνθημα αρχικά εμφανίζεται στο πρόσωπο του παιδιού, στο μέτωπο και τα μάγουλα. Με την πάροδο του χρόνου, το εξάνθημα επηρεάζει τα άκρα, τον κορμό και τους γλουτούς.
    • Παιδική Αυτή η φάση επηρεάζει τα παιδιά της ηλικιακής ομάδας από 1,5 έως 14-15 έτη. Στο πρώιμο στάδιο της ατοπικής δερματίτιδας, στο σώμα ενός παιδιού μπορεί να εμφανιστούν οίδημα από κοκκινωπό χρώμα. Οι εξανθήσεις προκαλούν έντονο κνησμό και, λόγω του γρατσουνίσματος στην επιδερμίδα, σχηματίζονται κρούστες. Το εξάνθημα εντοπίζεται στις πτυχές των άκρων (αγκώνες, γόνατα) και επίσης συχνά επηρεάζει το λαιμό, τα χέρια και το θωρακικό τμήμα του σώματος. Μετά από λίγο, τα παιδιά ξεφορτώνουν τα εξανθήματα του δέρματος από τις εκρήξεις και μόνο οι πτυχές του άνω και κάτω άκρου παραμένουν οι πληγείσες περιοχές.
    • Ενήλικες. Τις περισσότερες φορές, η ατοπική δερματίτιδα στον ενήλικο πληθυσμό συνδέεται με κληρονομικούς παράγοντες. Αυτή η φάση περιλαμβάνει τον ενήλικο πληθυσμό και τα παιδιά εφήβων. Τόπος εντοπισμού δερματικού εξανθήματος: αντιβράχιο, λαιμός, θωρακικό, καρπό. Στο πρόσωπο, ένα εξάνθημα επηρεάζει το μέτωπο και την επιδερμίδα γύρω από το στόμα. Ένα εξάνθημα σε όλο το σώμα μπορεί να υποδεικνύει ένα σοβαρό στάδιο της νόσου.

    Μέθοδοι θεραπείας παθολογίας

    Στη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας, είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσετε τη διατροφή που συνταγογραφείται από τον θεράποντα ιατρό. Η ακατάλληλη διατροφή θα επιδεινώσει την ασθένεια.

    Η πορεία της θεραπείας περιλαμβάνει μια σειρά δραστηριοτήτων:

    1. Αντιισταμινικά. Αλλεργία φάρμακα που αναστέλλουν το αλλεργιογόνο βοηθήσει να ανακουφίσει τον κνησμό. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: Cetrin, Claritin, Suprastin.
    2. Προϊόντα αποτοξίνωσης. Με τη βοήθεια τέτοιων φαρμάκων καθαρίστε το πεπτικό σύστημα. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα είναι: ενεργός άνθρακας, Polysorb, Enterosgel.
    3. Τοπικά αντιβιοτικά. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν αντιμικροβιακή αλοιφή: Ερυθρομυκίνη, Λινκομυκίνη και Celestoderm. Αυτά τα κεφάλαια χρησιμοποιούνται για τον σκοπό της προφύλαξης, προκειμένου να αποφευχθεί η προσθήκη άλλων λοιμώξεων. Ανάλογα με τον βαθμό της νόσου, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αντιμικροβιακό παράγοντα από του στόματος. Τα αποτελεσματικά αντιβιοτικά είναι: Sumamed, Rovamycin. Ερυθρομυκίνη.
    4. Μη αρμονικά φάρμακα. Οι μη στεροειδείς αλοιφές θεραπεύουν καλά τον επιδερμικό ιστό και αποκαθιστούν την ελαστικότητά τους. Η επιλογή αυτών των κονδυλίων είναι πολύ μεγάλη, επομένως δίνουμε τα ονόματα των πιο γνωστών φαρμάκων: Eplan, Protopik, Fenistil, Naftaderm, κλπ.

    Τα αντιμυκητιασικά είναι αντιμυκητιασικά που συνταγογραφούνται για μυκητιασικές λοιμώξεις όταν συνδέεται με την ατοπική δερματίτιδα. Είναι τόσο για υπαίθρια όσο και για εσωτερική χρήση.

    Οι αντιικοί παράγοντες χρησιμοποιούνται όταν η δευτερογενής μόλυνση προκαλείται από ιό. Τα πιο δημοφιλή φάρμακα αυτής της ομάδας είναι ο Famvir και ο Acyclovir.

    Φάρμακα για δυσβολία. Εάν η θεραπεία συνοδεύεται από την πρόσληψη αντιβακτηριακών παραγόντων, ο ασθενής θα συστήσει φάρμακα (Linex, Lactobacterin), με στόχο την αποκατάσταση ωφέλιμης εντερικής μικροχλωρίδας.

    Κατά τη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας, συνιστάται να περιοριστεί η επαφή με πιθανό αλλεργιογόνο. Δεν συνιστάται να φορούν κοσμήματα στο σώμα, καθώς η επαφή με αυτά ενισχύει την αλλεργική αντίδραση.

    Η αλλεργική δερματίτιδα είναι αλλεργική στη φύση, επομένως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι στην κατοικία όπου ζει ο ασθενής υπάρχουν κατοικίδια ζώα ή δέρματα ζώων. Ιδιαίτερα ισχυρό αλλεργιογόνο είναι τα μαλλιά της γάτας, καθώς και τσιντσιλά, ινδικά χοιρίδια. Τα φτερά και τα περιττώματα των πτηνών μπορούν επίσης να επιδεινώσουν την ατοπική δερματίτιδα.

    Η αγωγή με αντιβιοτικά, χωρίς ιατρική συνταγή, είναι πολύ επικίνδυνη για την υγεία. Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν είναι όλες οι δερματικές παθήσεις, είναι σκόπιμο να παίρνετε αντιβακτηριακούς παράγοντες. Πρώτα απ 'όλα, είναι απαραίτητο να προσδιορίσετε τα αίτια της ασθένειάς σας, να υποβληθείτε σε εξέταση και μόνο όταν η διάγνωση προσδιοριστεί με ακρίβεια, μπορείτε να ξεκινήσετε τη θεραπεία. Και καθώς πολλές δερματικές παθήσεις έχουν παρόμοια συμπτώματα, είναι αδύνατο να διαγνωστεί η ασθένεια από μόνος σας.